Ze heeft vast een vent verstopt (deel 2)

De ultieme gelegenheid kwam drie dagen later, de aanleiding was iets minder.

De reden van het het verblijf van mevrouw Hoender daar waren we echter inmiddels stukje bij beetje achter gekomen. Ze was hier op verzoek van haar dochter. Deze was met gezin op vakantie en stond hier in de buurt op een camping en ze had het leuk gevonden als haar moeder ook een paar daagjes aanwezig zou zijn, ‘Leuk voor de kinderen, en voor jou, mam.’ Mevrouw Hoender vond het prima, of had eigenlijk willen zeggen dat ze daar werkelijk he-le-maal niets aan vond maar niet gedurfd. Maar kamperen dat zag ze niet zitten, daar was ze toch echt te oud en krakkemikkig voor.
‘Ik weet een leuk hotelletje,’ had de echtgenoot voorgesteld, allang blij dat hij zijn schoonmoeder niet 24 uur per dag op zijn lip had zitten. Zo was mevrouw Hoender dus bij ons gekomen. Stil en afwezig als ze was hadden we niet door dat ze inmiddels al twee dagen niet in de eetzaal was verschenen. Als haar dochter niet had gebeld met de mededeling dat haar moeder opgenomen was in het ziekenhuis, ‘gevallen, botbreuk maar niets ernstigs hoor.’ hadden we haar waarschijnlijk nog steeds niet gemist.
‘Mijn moeder is er eigenlijk fel op tegen, maar zouden jullie haar kamer willen leegruimen? Dan komt mijn man de spulletjes morgen ophalen. Ik vrees dat haar vakantie hier ophoudt.’

Geen enkel probleem natuurlijk, wij stonden al te popelen om nu legaal de kamer in te mogen. De dochter had het gesprek nog niet eens beëindigd en wij stonden al in vol ornaat, glimmend van enthousiasme met ons oor aan de deur van kamer 44 te luisteren. Er kwamen toch echt wel heel vreemde geluiden uit een schijnbaar lege kamer.
‘Zie je wel,’ fluisterde Mia, ‘die ouwe cougar heeft écht een vent verborgen. Cougar: het vrouwelijke equivalent van een oude bok die wel een groen blaadje lust.
‘Sttt!’ ik probeerde de absurde geluiden te definiëren, niets wat ik ook maar een beetje kon plaatsen. Mia wiebelde haar neus een beetje heen en weer.
‘Volgens mij is ie niet helemaal zindelijk, het ruikt hier niet echt fris.’
We hoorden duidelijk iets sneuvelen.
‘ Volgens mij gaat daar een vaas. Tijd voor actie, maak jij de deur open of zal ik het doen.’
Mia had de loper echter al omgedraaid en duwde centimeter voor centimeter de deur open.

Comment

There is no comment on this post. Be the first one.

Leave a comment