Afstoffen en opnieuw beginnen

Door een samenloop van omstandigheden kwam ik gisteren toevallig terecht op de WordPress pagina van ‘Meiden van Mary’. Een initiatief van een aantal meiden die elkaar hebben leren kennen via Mary, onze toenmalige schrijfdocente. Die ontmoeting mondde uit in een vriendschap die tot op de dag vandaag voortleeft. Wat helaas niet gezegd kan worden van Mary zelf. Zij is helaas en veel te vroeg overleden. Om haar gedachtenis in ere te houden hebben wij onszelf toen van ‘schrijven aan de keukentafel’ omgedoopt tot de geuzennaam ‘Meiden van Mary’. Hierin hebben wij ons verdriet en de rouw van ons afgeschreven, gedicht, gescholden en gejankt. Het heelde inderdaad en zoals gezegd, schiep een hechte band. De wekelijkse keukentafel sessies waren avonden om naar uit te kijken.

Maar op een goed moment is daar het echte leven tussendoor gekomen. Opleidingen, andere focus, een verhuizing naar Den Haag om er maar eens een paar te noemen. En toch…

Ik raakte gisteren verstrengeld in gedichten, in korte verhalen, in het begin van een boek. Haiku’s, Tanka’s, Ollekebollekes. Alles wat Mary ons leerde. Wat we verder zelf ontwikkelden door zelf opdrachten te verzinnen. Door feedback te geven. Te schaven, te schrappen, herformuleren. En boy, wat waren we goed bezig.
Het was zó fijn om alles weer te lezen dat ik vanochtend direct een appje stuurde naar één van de meiden: ‘Als je met je studie klaar bent… zullen we dan weer? Desnoods via Skype, maar ik wil weer aan die keukentafel zitten. Trommel jij dan die andere meid op?’ Ze wonen namelijk bij elkaar om de hoek, ik was degene die zo nodig moest verhuizen.

Ondertussen stof ik mijn toenmalige hersenspinsels af, verplaats ik af en toe wat woordjes en post ze op mijn pagina. Kijk gerust eens onder het kopje Verhalen. Ja, ze zijn 10 jaar oud, maar dat wil niet zeggen dat ze niet meer de moeite waard zijn.

Op Meiden van Mary (wordpress.com) staan ook de verhalen van de andere meiden. “Schrijven is schrappen, maar schrijven schrappen is geen optie”. Het bloed kruipt, zelfs na deze hele lange sabbitical, waar het niet gaan kan.

Meiden, zijn jullie klaar?

 

1 Comment

  • petra
    We gaan ervoor, weer fijn om jouw woorden te lezen.

Leave a comment